Ζούμε δύσκολες και κρίσιμες μεταβατικές εποχές. Γι΄ αυτό και ενδιαφέρουσες.

Έχοντας το νου μας κυρίως στο εάν θα χρεοκοπήσουμε ή όχι (λες και δεν έχουμε ήδη χρεοκοπήσει γενικώς…), μας ξεφεύγουν και κάποια ενδιαφέροντα τοπικά. Όπως οι εκλογές του ιατρικού συλλόγου Αρκαδίας.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ ΣΚΑΪ «1821».

Η σειρά της τηλεόρασης του Σκάϊ για το 1821 και την Ελληνική Ιστορία, έχει φανατικούς οπαδούς και ορκισμένους εχθρούς. Προς το παρόν οι ψύχραιμοι παρατηρητές της μειοψηφούν. Αυτό δεν είναι περίεργο. Στην Ελλάδα άλλωστε όλα είναι ή του ύψους ή του βάθους. Δεν υπάρχει η μέση οδός, ενδιάμεση απόχρωση μεταξύ λευκού και μαύρου.

Οι μετανάστες της νομικής

Η «κατάκτηση» της Δημοκρατίας μας, είναι η εξής: το 2,8 %  των πολιτών, κάνει κουμάντο στο υπόλοιπο 97,2 %.

Ο κ. Τσίπρας, ο οποίος μάλλον δεν έχει ξεπεράσει την εφηβική του αντιδραστικότητα, αν και φέρεται αρχηγός κοινοβουλευτικού κόμματος, ανακάλυψε έναν νέο τρόπο για να δώσει πνοή στην παράταξή του: στοίβαξε στο δημόσιο πανεπιστήμιο 250 φουκαράδες αλλοδαπούς και περιφέρει, ανά τα τηλεοπτικά κανάλια, τη δυστυχία τους.

Την τελευταία υπογραφή του στα τοπικά δρώμενα έβαλε ο απερχόμενος δήμαρχος Κοτσιάνης

Την τελευταία υπογραφή του στα τοπικά δρώμενα έβαλε ο απερχόμενος δήμαρχος Κοτσιάνης, με τα εγκαίνια του Μαλλιαροπούλειου Θεάτρου.

Ο θεατρικός σύλλογος της πόλης μας αντέδρασε για την προχειρότητα, όπως λέει, του τρόπου των εγκαινίων, καταλογίζοντας στο δήμαρχο φτήνια και βιασύνη. Ελαφρώς υπερβολική η αντίδραση. Γιατί σημασία δεν έχουν τα εγκαίνια και το ποιος θα κόψει την κορδέλα, αλλά το ίδιο το γεγονός της ολοκλήρωσης του έργου και κυρίως το πώς θα λειτουργήσει στην πράξη, για να βοηθήσει στην ανάπτυξη και την προβολή της πόλης μας.

Σημασία έχουν τα εγκαίνια για άλλο λόγο. Σημειολογικό.

Ο ΔΙΠΛΟΣ ΑΘΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΥΛΗ

Και όμως, ο νικητής των δημοτικών εκλογών στην Τρίπολη δεν είναι ένας. Είναι δύο. Προηγείται ο Παυλής. Και ακολουθεί ο Σμυρνιώτης. Παραίσθηση ή αλήθεια; Να το δούμε.

Κόντρα σε όλα τα αρχικά προγνωστικά, ο Παυλής καταφέρνει να ξεπεράσει κατά εφτά ολόκληρες μονάδες τον επίσημο χρισματούχο του ΠΑΣΟΚ και να τερματίσει δεύτερος την πρώτη Κυριακή. Έναν χρισματούχο πίσω από τον οποίο είχαν συνταχθεί οι μισοί δημοτικοί σύμβουλοι Κοτσιάνη με το «μηχανισμό» της εξουσίας, μαζί με τους βουλευτές και το μηχανισμό του κόμματος.

ΤΟΥΣ ΕΚΑΤΣΕ ΣΤΟ ΣΒΕΡΚΟ

Αμέσως μετά την ανακοίνωση της δήλωσης του … εκλεκτού του ΠΑΣΟΚ για το δήμο της Τρίπολης, που δεν ελέγχει ούτε την ψήφο του, έρχεται η δήλωση της άλλης παράταξης να απαντήσει –σε ακαριαίο πολιτικό χρόνο-  για να γίνει το προξενιό.

ΠΑΕΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΟΛΑ ΤΗΣ Π......Σ

Όλα τα πράγματα έχουν και τα όριά τους. Όταν τα ξεπερνάς, έρχεται η τιμωρία. Την ύβρη ακολουθεί η νέμεση.  

Τρεις μέρες μετά τις δημοτικές εκλογές, στις οποίες καταψηφίστηκε η παράταξη που παραχωρήθηκε στον κ. Δελφάκη, βγήκε η περίφημη ανακοίνωση. Μετά την πρώτη ανάγνωση δεν ξέρεις αν πρέπει να κλάψεις ή να γελάσεις. Τους δικαιολογείς κάπως γιατί η ήττα είναι χειρότερη από το θάνατο. Και γεννά γελοιότητα και παραφροσύνη.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΑΡΙΘΜΩΝ – ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ.

Εδώ είμαστε. Λίγο μετά την πρώτη Κυριακή των εκλογών. Ας μην ευλογήσουμε τα γένια μας για τα όσα προβλέψαμε πριν τις εκλογές για το αποτέλεσμα. Ας κοιτάξουμε την αλήθεια των αριθμών:

Εκλογές 2006. Η αυτοδιοικητική παράταξη Συνεργασία για την Τρίπολη πρωτεύουσα πόλη πήρε 6.995 ψήφους.

ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΔΕΛΦΑΚΗΣ

Μετά την τηλεοπτική συνέντευξη του Πρωθυπουργού, το κέντρο βάρους των αυτοδιοικητικών εκλογών μετατοπίστηκε από τον «Καλλικράτη» στο Μνημόνιο. Το μήνυμα των εκλογών δηλαδή δεν θα έχει να κάνει με τη δομή της τοπικής αυτοδιοίκησης και τον ίδιο το  θεσμό, αλλά με το αν η υπαγωγή της χώρας στις απαιτήσεις του μνημονίου είναι αποδεκτή ή όχι από τους πολίτες. Έτσι «συμφώνησαν» οι πολιτικοί μας ταγοί σε κεντρικό επίπεδο.

«ΤΟ ΑΝΤΡΑΚΙ ΚΑΙ Ο ΤΑΤΟΥΛΗΣ»

 Και ξαφνικά κάνει ντου το «αντράκι». Με σηκωμένα τα μανίκια, έτοιμο για καυγά. Φτύνει με θόρυβο κατάχαμα και προκαλεί τον Πέτρο τον Τατούλη να βγει και να λογαριαστούν «σαν άντρες». Οι κάτοικοι της μικρής πόλης, έντρομοι, τρέχουν να κλειδαμπαρωθούν στα σπίτια τους και να παρακολουθήσουν το μακελειό που θα ακολουθήσει πίσω από τα παραθυρόφυλλα. Σκηνή από γουέστερν στο μακρινό Φαρ – Ουέστ.

Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι –Περίπτωση Μπαρούτσα

Πάντως δεν μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι αυτές οι εκλογές δεν έχουν σασπένς και ενδιαφέρον. Από κάθε άποψη. Ακόμα και ψυχαγωγική.

Διαβάσαμε πρόσφατα, στο φύλλο των Καθημερινών Νέων της 21 Οκτωβρίου, την οργισμένη «απάντηση» του Μπαρούτσα στον Τατούλη με αφορμή τον αποκλεισμό του από το συνδυασμό Νέα Πελοπόννησος.

Από το παραλήρημα Μπαρούτσα, ο οποίος, ούτε λίγο ούτε πολύ, εκφέρει πολιτικό επικήδειο για τον … εαυτό του, εξάγονται χρήσιμα συμπεράσματα, αλλά εγείρονται και κάποια ερωτηματικά. Όπως:

«Υπομνήματα επί της εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής, περί μειονοτήτων και αφομοιώσεως πληθυσμών».

Με αφορμή τις επικείμενες αυτοδιοικητικές εκλογές που έχουν "τεθεί" στα όρια του Μνημονίου, σας παραθέτω ένα  απόσπασμα από το βιβλίο του Σωτηρίου Κοτζαμάνη: