"ΠΕΡΙ ΑΡΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ.."

Σήμερα σε αυτήν τη μεγάλη «κρίση» παρατηρείται ολοένα και περισσότερο η απόλυτη άρνηση των πάντων. Άρνηση για όλα, αλλά και για τίποτα μάλλον τελικά..
Πολλές φορές αυτή η άρνηση συνοδεύεται από ένα «κουβεντολόι», μία στείρα συνθηματολογία. Σίγουρα η άρνηση και οι λοιπές συμπεριφορές μπορούν και αναπαριστούν πιστά το αντικειμενικό συμφέρον των πολιτών, απουσιάζει όμως η δομή το «α και το ω», η αρχή και το τέλος.

«Η φαντασία βοηθά σημαντικά την ..πολιτική»

Η φαντασία αποτελεί θεμελιώδη λειτουργία. Στην ψυχολογία καλύπτει το σύνολο της παραστατικής λειτουργίας της ψυχής. Στην αγγλική γλώσσα αντιστοιχεί στη λέξη “Imagination”, ενώ η λέξη “Fantasy” αντιστοιχεί σε αυτά που πλάθουμε με τη φαντασία, στις φαντασιώσεις..
Η φαντασία, αποτέλεσε βασικό συστατικό κινήματος τέχνης, του περίφημου σουρεαλισμού. Ευρύτερες ομάδες, ακόμα και πολιτικές εμπνεύστηκαν από το σουρεαλισμό, σε μια προσπάθεια έκφρασής τους, σε μια προσπάθεια έκφρασης ενός ευρύτερου κόσμου. Αν ανατρέξουμε στην Αρχαία Ελλάδα μπορούμε να εντοπίσουμε τον Αριστοτέλη να διατυπώνει την άποψη ότι χωρίς τη φαντασία δεν μπορούν να παραχθούν οι ιδέες.

«Οι μη ψήφοι είναι που μετράνε..»

Μετά τις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης είδαμε όλους τους πολιτικούς αρχηγούς να λένε ότι νίκησαν, ότι ενισχύθηκαν, ότι εν πάση περιπτώσει καλά κάνουν με ό,τι κάνουν.
Μάλιστα, από τη μία Κυριακή στην άλλη, υπήρχαν διαφορετικά νοήματα στις ψήφους του ελληνικού λαού. Την πρώτη Κυριακή ο κ. Α. Σαμαράς είπε ότι το 75% της Αττικής ψήφισε αντιμνημονιακά, την επόμενη Κυριακή όμως μίλησε για τον αυτοδιοικητικό χαρακτήρα των εκλογών.