Το............ δάκτυλο

"Δέν κουνάμε ποτέ το δάκτυλό μας στους εργαζόμενους" είπε ο πατριώτης μας επί των υποδομών κλπ. υπουργός( Ρέππας). Και ίσως έχει δίκιο, παρ όλον οι εργαζόμενοι θα προτιμούσαν το τοιούτον κούνημα παρά τις σφαλιάρες που δέχονται κατά ριπάς από τα σοσιαληστρικά μέτρα της σοσιαλιστικής κυβέρνησης.

Στην Πατησίων

«βρέθηκε» κτήριο για να συνεχίσουν τον αγώνα τους οι 250 της νομικής. Ουδεμία έκπληξη…….Έκπληξη θα ήταν να φιλοξενηθούν οι απόκληροι σε καμία Κηφισιά άντε σε κανένα Ψυχικό για Εκάλη και Καστρί δεν συζητάμε. Όλοι της γης οι αδικημένοι και κατατρεγμένοι, σε μια γειτονιά εκεί στον Άγιο Παντελεήμονα. Αλλά οι 250 και οι 50 της Θεσσαλονίκης δεν είναι το πρόβλημα, το πρόβλημα είναι οι εκατοντάδες χιλιάδες των ευρισκομένων στη ίδια θέση και μοίρα «οικονομικοί μετανανάστες»

ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΜΑΣ

εθεάθησαν ο μεν κυβερνητικός, ο Οδυσ. Κωνσταντινόπουλος, στην εν Άστρει τελετήν, ο δε της μείζονος αντιπολίτευσης, ο Ανδρ. Λυκουρέντζος, στην εν Τριπόλει και στον Προφήτη Ηλία. Και στις... καθιερωμένες δηλώσεις τους προς τα τοπικά Μ.Μ.Ε. ήσαν, τουλάχιστον, απολαυστικοί! Ο μεν αντιπολιτευόμενος ευχήθηκε (και προσευχήθηκε, άραγε;) να... φωτίσει ο Κύριος την κυβέρνηση, να της έρθει... φώτιση εξ ουρανού, ώστε να ακούσει τις προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας και του Αντώνη Σαμαρά και, τσουπ!, να βγάλει τον τόπο από το αδιέξοδο.

ΤΟ ΖΕΪΜΠΕΚΙΚΟ

 του πρωθυπουργού, απόλυτα δικαιολογημένο, κατά την (ταπεινή) γνώμη μας. Διότι ο χορός ούτος, καθαρά αντρίκιος (κι ας με συγχωρέσουν οι κυρίες και η κυρία, που τον χορεύουν καλύτερα από πολλούς άντρες ενίοτε-αλλά επιμένω ότι είναι και έχει καταγραφεί ως αντρικός, όπως το... τσιφτετέλι είναι γυναικείος και λυγερός κι ας το παλεύουν και τινες χοντροπρογάστορες) και λεβέντικος, δίνει διέξοδο στα ντέρτια, είναι αυτοσχεδιαστικός, πάνω απ’ όλα μοναχικός. Επομένως μπορούμε να συμπεράνουμε ότι έχουμε πρωθυπουργό λεβέντη, έχει κι αυτός ντέρτια όπως οι περισσότεροι από μας, κυβερνάει ουσιαστικά μόνος τον τόπο και, ίσως, αυτοσχεδιάζει...

ΟΙ «ΚΟΠΡΙΤΕΣ»

, βέβαια, μπορεί να δείξουν συμπάθεια και κατανόηση και να (ξανα-)δώσουν ψήφο στο Γιώργο, αλλά στον... μελίρρυτο; Εισί δε «κοπρίτες» και «κοπρόσκυλα» κατ’ άλλην εκδοχήν υπάλληλοι του δημοσίου και των ΔΕΚΟ, οίτινες... γονυπετείς ικέτευσαν και έλειχον τους πόδας του μελιρρύτου και άλλων... κοπροτρόφων για μια θεσούλα, για έναν διορισμό.

ΑΛΛΟΥ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ...

Πάει... Ο καταναλωτισμός ή η ανέχεια θα μας ξεβρακώσουν! Μας ξεβράκωσαν ήδη, αδέρφια!

Για ένα παντελόνι και μια μπλούζα, λέει, εκατοντάδες νέοι έτρεξαν σε γνωστό κατάστημα «επώνυμων ρούχων», αποκάλυψαν μπούτια και στήθη και ελαφρότητα ή κουφότητα, πάλεψαν να μπουν πρώτοι στο «αφεντικό (καθόλου δεν) τρελάθηκε» μαγαζί-μόνον οι πρώτοι εκατό έλαβαν το έπαθλο της παντελονόμπλουζας.

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΔΩΡΑ

του καινούργιου χρόνου ήρθαν κιόλας ή έρχονται-τα ακούσαμε, τα μάθαμε, τα... χαιρόμαστε. «Φτηναίνουν εκατοντάδες είδη» ανακοίνωσαν περιχαρείς οι κυβερνήτες μας και είδαμε την φτήνια, κυριολεκτικά, στο δρόμο: στα διόδια, στα καύσιμα, στα εισιτήρια, στα ταξί, στο νερό, στο φυσικό αέριο, στους λογαριασμούς της ΔΕΗ...

ΤΙΠΟΤΑ

δεν εμποδίζει το νέο Δημοτικό Συμβούλιο, ώστε να μη λειτουργήσει ελεύθερο από κομματικές ή κεντρικές εξαρτήσεις, όπως φοβάται ο κ. Νικολάου. Όσο για την κομματικοποίηση που επισημαίνει ο κ. Γεωργακόπουλος, αυτή έχει ήδη  προηγηθεί σε κοτζάμ Κοινοβούλιο... Ίσα-ίσα ο πρόεδρος (και το προεδρείο συνολικά) ενός Δημοτικού Συμβουλίου, της Τρίπολης για τα καθ’ ημάς, μπορεί να... γράψει καταλλήλως κόμματα και κυβέρνηση και... καπιταλιστές μπροστά στο νόμο,

«ΑΝΤΕ, ΒΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΤΗ ΤΗ ΧΡΟΝΙΑ / ΝΑ ‘ΜΑΣΤΕ ΚΑΛΑ / ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ / ΝΑ ΦΕΡΟΥΜΕ ΧΑΡΑ».

Από τις πολλές και διάφορες (ηλεκτρονικές) ευχές που πήραμε με αφορμή τις εορτάσιμες ημέρες (και για τις οποίες ευχές θερμά ευχαριστούμε φίλες και φίλους) αντιγράφω και δημοσιοποιώ την, παραπάνω, έμμετρη ευχή του (φως φανάρι-διαθέτει... ποιητική φλέβα) Τάσου Παπαζαχαρία, παλιού συνδικαλιστή, τ. επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Τρίπολη-ανθρώπινη πόλη» και πάντοτε ενεργού πολίτη. Μου αρέσει η ευχή διότι είναι αγωνιστική και αποπνέει προοπτική και ελπίδα.

ΤΑ ΒΕΝΖΙΝΑΔΙΚΑ ΚΛΕΒΟΥΝ...

 Σώωπα! Αν είναι δυνατόν! Να μας κλέβουν και οι φίλοι βενζινοπώλες... Δεν το πιστεύω, δεν το διανοούμαι, θεωρώ συκοφαντία αισχρή κάθετι διαδιδόμενο σχετικώς!-είπα και ελάλησα.

«Μα..., το κατάγγειλε η ΠΟΠΕΚ» μου αντέτεινε, διστακτικά πλέον, ο φίλος μου ο Σωτήρος.

-         Και τι εστί ΠΟΠΕΚ; ρώτησα σχεδόν αδιάφορα.

ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΜΑΛΛΙΑΡΟΠΟΥΛΕΙΟΥ

για τα οποία οι πολλοί αιφνιδιαστήκαμε, ελάχιστοι αντιλαμβάνονται την σκοπιμότητα του πράγματος, ΟΛΟΙ τα περιμέναμε και τα θέλαμε διαφορετικά και αντάξια του ιστορικού θεάτρου μας και κοσμήματος της πόλης πάλιν. Διαβάσατε, οι ενδιαφερόμενοι σχετικά, την δημοσιευθείσα χθες στην εφημερίδα μας ανακοίνωση της Θεατρικής Ομάδας Τρίπολης, η οποία μιλάει για «παρωδία εγκαινίων».

ΓΙΑ... ΣΕΧΤΕΣ

όχι ακριβώς επαναστατών ή τρομοκρατών ή αναρχικών ή όπως διάφοροι ονομάζουν διάφορες ομάδες, αλλά ομάδες-συντεχνίες που «προσπαθούν να επιβάλουν το δικό τους στην κοινωνία» έκανε λόγο ο απερχόμενος δήμαρχος και ζήτησε από τους νέους άρχοντες να προσέξουν ιδιαίτερα αυτές τις συντεχνίες.

Ο έτερος ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

, ο απερχόμενος και παραδίδων δήμαρχος Τρίπολης κ. Κοτσιάνης, μίλησε-(από)χαιρέτισε (κυριολεκτικά) προτελευταίος, πριν από τον διάδοχό του. Δεν ξέχασε κανέναν στις... προσφωνήσεις, ξεκίνησε... κεφάτος: «Είμαι στην εύκολη και ευχάριστη θέση να αποχωρώ οικειοθελώς από την Τοπική Αυτοδιοίκηση-μετά από 16 χρόνια.

ΠΑΡ’ ΟΛΙΓΟΝ

επεισόδιο... διπλωματικό! Ανέβηκε στο βήμα για χαιρετισμό ο Γ. ΜΠΑΡΟΥΤΣΑΣ-να και οι συνήθεις (και βαρετές, λένε οι περισσότεροι) προσφωνήσεις: «Σεβασμιώτατε, κ. βουλευτά, κ.κ. δήμαρχοι, κυρίες και κύριοι...». Έναν λησμόνησε, έναν ξέχασε και προσπέρασε ο πρόεδρος της ΤΕΔΚΑ στην προσφώνησή του-σας αφήνω να τον βρήτε ή να... ζήσετε με την απορία!

«ΜΕ ΡΩΤΟΥΝ»

, ξεκίνησε ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ, «πού πάμε, αν θα... κόψουμε κι άλλα. Πολλές φορές βρίσκομαι σε δύσκολη θέση, σε δίλημμα. Προέχει, πάντως, η σωτηρία της πατρίδας, για την οποία πρέπει να προσπαθήσουμε όλοι...».

Σε τίποτα δεν φταίει ο νεαρός βουλευτής για τα δεινά που η χώρα μας γνωρίζει, ή φταίει όσο ο κάθε απλός πολίτης, αφού μόλις μπήκε στη Βουλή.

ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΙ

θα γίνουμε όλοι οι Έλληνες με την κατάσταση που βιώνουμε, με τα μέτρα που (μας) παίρνει η κυβέρνηση, όλα υπέρ του λαού... Και κρίνουμε τα μέτρα και εξετάζουμε τα μέτρα και τα μετράμε τα μέτρα να βγάλουμε άκρη, οπότε, πού θα πάει, θα την κατακτήσουμε την επιστήμη, θα γίνουμε οικονομολόγοι!

«ΖΕΣΤΑΝΑΝ»

την ατμόσφαιρα της πόλης, όμως, από το μεσημέρι της Κυριακής τα παιδιά με τα πράσινα κασκόλ, με τις πράσινες φανέλες, κάμποσοι «φίλοι» του Παναθηναϊκού, που μας επισκέφθηκαν για το παιγνίδι του πρωταθλητή με τον Αστέρα μας. Εμφανής, ολίγον τι θορυβώδης αλλά ήσυχη γενικά, η παρουσία τους στο κέντρο της Τρίπολης τις ώρες πριν από τον αγώνα. Άφησαν και λίγα ευρώ σε καφετέριες και ψησταριές.

Ο ΒΑΓΓ. ΓΙΑΝΝΑΚΟΥΡΑΣ

, για να έρθουμε στα επιχώρια, παρελάμβανε περιχαρής, τι περιχαρής..., ευτυχής έδειχνε-και γιατί όχι;-την εξουσία και ο Τάσος του διεμήνυε, μέσω του γράφοντος, το λαϊκόν: «Ούτε ψύλλος στον κόρφο σου!». Ταύτα πάντα, δηλαδή οι... χαρές και η (έκδηλη) ευτυχία του Ευαγγέλου την προχθεσινή Δευτέρα το μεσημέρι, στο νομαρχιακό μέγαρο, ένθα ο αποχωρών Νομάρχης Δημ. Κωνσταντόπουλος παρέδιδε, κατά το καλλικράτειον τυπικόν, τις εξουσίες και αρμοδιότητες της «θνησκούσης» νομαρχίας στον πρώτο αιρετό αντιπεριφερειάρχη Αρκαδίας της αρτιγέννητης Περιφέρειας Πελοποννήσου.

Κόσμος αρκετός-υπάλληλοι, παλιοί (νομαρχιακοί) και νέοι (περιφερειακοί) σύμβουλοι, φίλοι και συγγενείς των αποχωρούντων και των αναλαμβανόντων νέων αρχόντων-στη σύντομη και σεμνή τελετή. Παρών, φυσικά, ο νέος και πρώτος αιρετός περιφερειάρχης Πελοποννήσου Πέτρος Τατούλης, εύλογη η συγκίνηση του Δημ. Κωνσταντόπουλου, εύλογη και η χαρά του Ευάγγ. Γιαννακούρα. Και μέσα σ’ αυτά τα «εύλογα» να ‘σου ο Τάσος (Παπαζαχαρίας) να επιμένει για το περί ψύλλου μήνυμα!

-         Πες το του Βαγγέλη, Γιώργη, εκ μέρους μου...

Δεν το είπα του... Βαγγέλη κατά την τελετή, για να μην του χαλάσω την διάθεση, για να μην μπουν... ψύλλοι στ’ αφτιά του! Το μεταφέρω τώρα-και έχει το δικαίωμα και το ελεύθερο να ρωτήσει τον Τάσο τον... ψυλλιασμένο τι εννοεί και γιατί και πώς. Μήπως και γλυτώσει από τους ψύλλους ο συμπαθής αντιπεριφερειάρχης-αρκαδάρχης πλέον, στον οποίο ευχόμαστε «κάθε επιτυχία».

ΚΑΙ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΜΑΣ

, πάντως, το δήλωσε με κάθε επισημότητα και με θαυμαστή αποφασιστικότητα, σε θαυμάσια ελληνικά κι αυτός: «Το βάρος μας πέφτει στους προσεχΟΥΣ μήνες»-και ο Ρέππας κι ο Καστανίδης και ο Μπένυ, που... κουτσομιλάνε τα ελληνικά, χαμήλωσαν τους οφθαλμούς άμα τω ακούσματι, τους έστρεψαν σε συγκεκριμένο σημείο της ελληνίδος γης (μήπως και τους... καταπιεί επ’ ολίγον και ξεφύγουν από την δυσκολίαν της θέσεως), ύστερα τους ύψωσαν προς το άπειρον, όπου ακριβώς είδαν λαμπράν και ηλίου φαεινοτέραν επιγραφήν (κάτι σαν το «Εν τούτω νίκα» του Κωνσταντίνου του Μεγάλου και Αγίου) και ανέγνωσαν: «Τα ελληνικά του μπορούν να βελτιωθούν».

ΒΡΕΧΕΙ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΑ

, λοιπόν, από την στιγμή που (μας τα είπανε... και) ξεμπερδέψαμε με τους Στρος Καν και Μπαρόζο και Όλι Ρεν, νομοσχέδια που τάχιστα θα γίνουν νόμοι του κράτους και οι εργαζόμενοι-και στον ιδιωτικό τώρα και στον δημόσιο τομέα-και οι συνταξιούχοι άδουν μαζί και ομού και αντάμα και απολύτως συγχρονισμένοι το αθάνατο λαϊκό: «Ο χάρος βγήκε, βγήκε παγανιά...»-όπου «χάρος», κατά περίπτωση, ο Λοβέρδος, η Κατσέλη, ο ημέτερος Ρέππας (Γι’ αυτόν οι των ΔΕΚΟ, συνεπικουρούμενοι από φορτηγατζήδες, νταλικέρηδες και λοιπούς ντελμπεντέρηδες, άδουν εναλλάξ και την γνωστή επιτυχία «Δημήτρη μου, Δημήτρη μου, μου το ‘κλεισες το σπίτι μου»),