Πέμπτη, 26 Μαΐου 2011

Για ποια ανάπτυξη μιλάμε;

Το ότι ο αναπτυξιακός νόμος δεν είναι πανάκεια, όπως τόνισε προχθές ο υφυπουργός Ανάπτυξης στο Επιμελητήριο Αρκαδίας,  αλλά  ένα σημαντικό χρηματοδοτικό εργαλείο, που μαζί με όλες τις άλλες πρωτοβουλίες που παίρνονται, συμβάλλει αποφασιστικά  στην  ανατροπή ενός κακού επενδυτικού κλίματος, αυτό είναι αλήθεια. Και ουδεμία αντίρρηση. Το κακό είναι η γραφειοκρατία, το τέρας εκείνο που εμποδίζει κάθε επενδυτική προσπάθεια και οδηγεί  σε επενδυτική άπνοια, ακόμη και σήμερα που οι επενδύσεις είναι αναγκαίες παρά ποτέ για τη χώρα και το νομό μας, ειδικότερα. Τα παράπονα που ακούγονται καθημερινά είναι πολλά και παρά τις κατά καιρούς υποσχέσεις  για την άρση των γραφειοκρατικών εμποδίων στις επενδύσεις, οι επενδυτές στον ήλιο μοίρα ακόμα δεν βρίσκουν.
Η  γραφειοκρατία εξακολουθεί βάζει το χέρι στην τσέπη πολιτών και επιχειρήσεων και να αποσπά τεράστια ποσά. Θέτει τεράστια εμπόδια σε Έλληνες και ξένους που επιθυμούν να ξεκινήσουν μία νέα επιχειρηματική δραστηριότητα, που  είναι ανυπέρβλητα και κοστίζουν αφάνταστα, με αποτέλεσμα η χώρα μας να στερείται επενδύσεων και συνεπώς πηγών δημιουργίας πλούτου και θέσεων εργασίας. Είναι γνωστό το τι τράβηξε ο γνωστός επιχειρηματίας, μακαρίτης πλέον, … Κωνσταντακόπουλος, στη Μεσσηνία,  για να ολοκληρώσει την επιχείρησή του…
Παρά τις καταγγελίες, παρά τις δηλώσεις υπουργών για πάταξη της γραφειοκρατίας, τους όρκους πίστης στη διευκόλυνση των επενδυτών και στο γκρέμισμα των γραφειοκρατικών εμποδίων, τίποτα δεν άλλαξε, τίποτα το ριζοσπαστικό και ρηξικέλευθο δεν έγινε. Κάποιες αναιμικές ρυθμίσεις και άτολμες αποφάσεις όχι μόνο δεν έλυσαν το πρόβλημα, αλλά δημιούργησαν μεγαλύτερο γιατί έστειλαν λάθος μήνυμα.
Όμορφα κι ωραία τα είπε ο υφυπουργός κ. Ρήγας για την ανάπτυξη και τον αναπτυξιακό νόμο, όμως αν στην εποχή του Ιντερνετ, των λεωφόρων της πληροφορίας, της παγκοσμιοποίησης και των αλλαγών που γίνονται με την ταχύτητα του φωτός, εμείς επιμένουμε να διατηρούμε απολιθώματα μιας άλλης εποχής, όπου το χαρτοβασίλειο κυριαρχούσε και το πιστοποιητικό αποτελούσε σήμα κατατεθέν, τότε είμαστε καταδικασμένοι. Και άξιοι της μοίρας μας.



Δεν υπάρχουν σχόλια: